13 Aralık 2015 Pazar

Bajrangi Bhaijan

Yeni bir film....

Bollywooddan vazgeçmiyoruz.

Yazıma gösterdiğiniz ilgiden oldukça memunum. Birçok geri dönüş aldım.

Şu sıralar çok izleyemesem de en son izlediğimi paylaşmak isterim sizlerle...

Bajrangi Bhaijan;

2015 yapımı filmde Selman Khan oynuyor. Ama sessizliği ile onun önüne geçen minik bir yıldız var filmde...

Pakistanlı küçük kız, Hindistan'da kaybolur. Ülkesine geri getirme işi Selman Khan'a düşüyor. Bu iş pek de kolay olmuyor çünkü küçük yıldızımız konuşamıyor..

Hindistan-Pakistan arası yolculuk macera, aksiyon, komedi, drama ile geçiyor. En saf, en doğal, en içten halleri ile gişe rekorları kıran bir film.


İyi insan, doğru insan, dürüst insan olmanın en güzel örnekleri var filmde. Selman Khan'ı çok naif bir rolde görüyoruz.

İzlerken - böyle bir kızım olsun ... Diyeceksiniz gibi geliyor bana öyle tatlı ki Munni kızımız :)

Benim en iyi bollywood listemde ön sıralara yükselmiş bir film. Sizin için de öyle olacak muhtemelen..


İyi seyirler dilerim efendim...









23 Haziran 2015 Salı

Neredeydik.... Alaçatı'da

Merhaba...

Uzun bir ara oldu kabul..

Hayatı çok hızlı yaşıyorum şu sıralar. Kısacık bir zaman dilimine sözler, nişanlar, düğünler sığdırdık.

Blogum da bu yoğunluktan nasibini alamadı. Bir türlü oturup günlüğüme notlar düşemedim..

Bu sırada ertelenmiş bir geziyi de ramazan öncesinde gerçekleştirebildik çok şükür..

Geçtiğimiz yıllarda Cundaya gitmiştim. Tadı damağımda kalmıştı. Üzerine bir de Alaçatı yaparsak Ege tadından yenmez diye düşünüyordum..

Butik bir otel tercihim, her zaman için 5 yıldızlı otellerin önüne geçmiştir. Samimi geliyor bana..

İnternetten epeyce araştırdım. Alaçatı da bir çok otel birbirine benziyor aslında tipik ege evleri gibi düşünebiliriz.

Ama içlerinden birisi daha sıcak gelmişti bana; "Deniz Kabuğu" Otel


Bursa - İzmir arası keyifle süren yolcuğumuzun ardından otelimize ulaştık. Sanki biraz Alaçatı'nın dışı gibi diye iç geçirdim sanki önceden çok gelmişim gibi :) İyi ki de öyleymiş.. Alaçatı'nın yorucu gecelerinden uzakta dinlenebilmek için süper bir tercih. 2 dakika gibi bir mesafe var arada..

Sıcacık bahçesi önce karşıladı bizi. Rüzgarın esintisi uçuşan kapının perdesinden girdik içeri. Eşim işlemleri tamamlarken ben oteli inceliyordum.

Burada gördüğüm her detay, internette gördüğüm fotoğrafların aynısıydı..

Hele odamız.. Bu kadar sade ve huzur veren bir oda. Perdesi, sehpası, dolabı... İyi ki iyi ki diye diye dolaştım etrafta..

Her butik otelde olduğu gibi burada da kahvaltı var 5 çayı ikramı var.. Otelin işletmecilerinden Fatma Hanım yakından ilgilendi bizlerle. 6 odası var otelin herkesle birebir ilgileniyor.. Akrabalarımızı ziyarete gitmişiz gibiydik. Yine gitsem yine aynı otelde kalırım sanırım.

Fatma Hanım sağ olsun etrafta gezilecek neresi varsa bizi bilgilendirdi.

Akşam üstü Alaçatı sokaklarındaydık. Alkolsüz mekan bulmamızın zor olduğunu herkesten dinledik.

Ama tevafuk o gün daha açılışı olan 'Badem Mantı' da yedik yemeğimizi.

Bir diğer yemek tavsiyem "Kumrucu Hikmet".. Görevliye alkol satışı olup olmadığını sorduğumda, yüzüme çaresiz bakıp;

-maalesef hanımefendi... demesini unutamam herhalde :)

"Dondurmacı Veli", "İmren Pastanesi" diğer tavsiyelerim..

Çeşmeye de uğradık aslında ama Alaçatı kadar çekiciliği yok bana göre.


Alaçatı gidecekseniz eğer "Deniz Kabuğu" otelde kalın derim. Alaçatı'nın sokaklarında keyif yapın, antikacılara uğrayın, hediyelik eşya dükkanlarında bir göz gezdirin. Gece otelinize döndüğünüzde bahçede çıplak ayak yürüyerek yorgunluğunuzu atın, sabah kahvaltının tadına varın, Fatma Hanım'ın özenle hazırladığı reçellerden satın alıp dostlarınıza ikram edin..

Not: Nisan-Mayıs ve Eylül-Ekim en ideal zaman diye düşünüyorum..


Sağlıcakla kalın... :)








10 Aralık 2014 Çarşamba

10. 12. 2014












Son zamanlarda en içten duygularımı anlatan şarkı bu olsa gerek...

Kader bağladı mı desem,
Aşkların en güzeli mi desem,
Ömür boyu sürecek mi desem,
....



10 Kasım 2014 Pazartesi

09.11.2014

         Olana , olacağa eyvallah demeyi öğrenmek nefse çok ağır geliyor..  Bir tek bunu yapabilsek, yolun karşısına geçtik demektir.. Bu isteğimiz de dua niyetine geçsin inşaallah.  Eyvallah deyip tevekkül edebilmek..

Bir zaman duadan epey uzaklaşmıştım.. Rabbim bana "iste" diyor.. İste ki vereyim..

"Sen içimden geçeni biliyorsun" diye çokça tembellik ettim.. Sen bilirsin en güzelini diyip kenara çekilmek.. Aslında çok lezzetli dua etmek .. Tek tek.. Detaylı detaylı.. Ne istiyorsak, nasıl istiyorsak...

Sonra sonra anladım ve dedim ki;

"Rabbim, ben 'saliha' olmak istiyorum.. Bana bu yolda bir refik ver ya da bana bu yolda güç ver."

Şimdilerde duamı yaşıyor buluyorum kendimi.. Güzel bir mutluluk büyütüyorum yüreğimde, sevinçle uyanıyorum güne... Dünya ve ahiret Refiğimle emin adımlar atıyorum yarına..

Hamd ediyorum Rabbime.. Eksiklerimi tamamlayacağım bir eş, kıymetli anne-baba, her anıma şahit olan, gözleri mutlulukla bana bakan bir sürü arkadaş-kardeş verdiği için...



14 Temmuz 2014 Pazartesi

Böyle bir an

Her köşesinde binler yaşanmışlığın olduğu yer..
Memlektim diyeceğim ama çok mu eğreti durdu bende..
Ben değil ama annemler babamlar yaşamış ya, ucundan bucağından birşeyler dokunuyor bana buradan...

Son günlerde anneme çokça teklif ettiğim yerdeyim..
Eski köy evimizi biraz onarıp, yaz kış sobanın yandığı, en yakın bakkalın 5 km uzakta olduğu, bahçesine ekip biçtiğimiz sebze meyveyi yediğimiz, yatsıdan sonra herkesin uykuya daldığı, gündüzleri  kitap okuyarak geçireceğimiz bir hayat...

Hayal gibi geliyor ama şuan tam da o vaziyetteyim..

Bloguma önceden yazdığım bir yazıyı eklemedim hiç, hep oturduğum anda yazıp yayınladığım yazılarla dolu.. Ama şuan burada internet yok, telefonu elimize alıp köşe köşe gezip bulmaya çalışıyorum bazen.. Sonra da vazgeçip anı yaşıyorum..

Birbiri ardına sıralı dağlar arasından yaklaşan dumanlara bakıyorum.. Dumanların hafifçe dağılmasıyla beliren köylere...

Navigasyon ile bulanamayacak bir yerdeyim...  Köylerimiz daha da aşağıda aslında, buradan yukarı ev olmaz desek de daha da yukarıdayım.. Yayla ile köyler arasında.. Sesimin yankı yankı uzadığı topraklarda..

İlkokulda çizdiğimiz o klasik resim burada sanki; iki katlı ev, yanından dere akıyor, dağların arasından güneş yüzünü az gösteriyor.. Buna bir de bol yeşillik, ekili çaylar, mısırlar, fındık bahçeleri ekleyelim... Beline keşan bağlamış, sırtına sepeti çokça doldurmuş bir kadın yapalım, yüzüne yaşanmışlıkların çizgilerini eklesek " ey kizum sen neredensun" dediğini düşünsek, biraz yaklaşmış olursunuz bana.. Henüz, olduğumuz yerdeki kokuyu veren bir teknoloji yok.. O olmadan eksik tüm fotoğraflar, resimler...